Telewizja i komputer są wszechobecne w życiu człowieka i przy odpowiednim użyciu mogą być bardzo pożyteczne. Żeby jednak tak było konieczne jest rozsądne korzystanie z mediów, w przeciwnym razie przynoszą one więcej strat niż korzyści. Dziecko powinno tyle czasu poświęcać na telewizję, na ile pozwala jego wiek i stopień rozwoju.

Telewizja i komputer są wszechobecne w życiu człowieka i przy odpowiednim użyciu mogą być bardzo pożyteczne. Żeby jednak tak było konieczne jest rozsądne korzystanie z mediów, w przeciwnym razie przynoszą one więcej strat niż korzyści. Dziecko powinno tyle czasu poświęcać na telewizję, na ile pozwala jego wiek i stopień rozwoju.

3

Rodzicom brak świadomości i wiedzy na temat skutków nadmiernego oglądania telewizji przez dzieci oraz oglądania programów nieodpowiednich dla ich wieku. Telewizja niszczy ważne elementy dzieciństwa, m.in. poczucie bezpieczeństwa i optymizmu. Skupiając się na tematach przerażających i szokujących, tworzy „syndrom złego świata”, lansuje wzorce cynizmu, bezwzględności, pogardy; demoralizuje i uczy zachowań agresywnych.

Dobre i edukacyjne treści giną w zalewie bezwartościowej i szkodliwej produkcji telewizyjnej. Telewizja zagraża zdrowiu emocjonalnemu dzieci. Wielogodzinne przesiadywanie dzieci przed ekranem jest także bardzo niekorzystne dla ich zdrowia i rozwoju fizycznego.

Każdy widział jak to działa u małych dzieci, szczególnie niemowląt. Wystarczy włączyć telewizor i mamy piorunujący efekt w postaci uspokojenia, wręcz „hipnozy”. Dziecko niemal nie odrywa wzroku od ekranu.

Niekorzystny wpływ telewizji dotyczy zarówno zdrowia fizycznego, jak i psychicznego. Telewizja ma także wpływ na osobowość dziecka , na jego sferę poznawczą i emocjonalną.

Jednak część dzieci po kontakcie z ekranami reaguje pobudzeniem psychoruchowym, czyli wzmożoną wrażliwością na bodźce, nerwowością, wzmożeniem aktywności ruchowej, zaburzeniami koncentracji, drażliwością. Może to prowadzić do błędnej diagnozy ADHD. Inne dzieci, zwłaszcza te, które otrzymują np. tablet dla chwili „świętego spokoju” mogą wycofywać się z kontaktów międzyludzkich i stawać się upartym i agresywnym członkiem rodziny przy próbach odciągnięcia od monitora.

Dlaczego ekrany „hipnotyzują” dzieci?

Brak celowej (kontrolowanej) podzielności uwagi u dziecka powoduje, że kolorowe obrazy pozostające w ruchu zwracają najbardziej jego uwagę. Czy uczy się wtedy koncentrować? Odpowiedź brzmi nie!

Niedojrzały jeszcze układ neurologiczny dziecka nie jest gotowy na przyjęcie tak wielu bodźców, ile emitują programy dla dorosłych. To jest główną przyczyną prostoty bajek i programów dla dzieci. Dla nas są mało atrakcyjne, dla nich wystarczająco.

Nawet 5 minutowy seans dziecka przed 2 rokiem życia przed telewizorem ma podobny efekt jak godzina spędzona w kinie przez dorosłego człowieka! Znasz to uczucie po wyjściu z sali kinowej? Dezorientacja, spowolnienie w rozpoznaniu miejsca, które dobrze znasz. Ile razy mylisz drogę po wyjściu z kina? Ponadto utrata zdolności planowania, zapominanie zadań ustalonych wcześniej.

Dlatego nie oczekuj od dziecka, że oderwane od ekranu zareaguje natychmiast na Twoje wołanie czy wykona polecenie.

Jakie są konsekwencje oglądania telewizji przez dziecko?

  • mniej interakcji z rodzicami – wzrost słownictwa niemowląt jest bezpośrednio związany z ilością czasu, jaki rodzice spędzają mówiąc do nich;
  • konsekwencje zdrowotne – wśród dzieci w wieku poniżej 3 lat, oglądanie telewizji wiąże się z zaburzeniami snu. Zaburzenia rytmu snu mogą wpływać na nastrój dziecka, zachowanie i koncentrację, kontakt z otoczeniem;
  • brak ruchu i ćwiczeń w rozwijaniu dużej i małej motoryki oraz równowagi. Niedostatek tej naturalnej i niezbędnej dla zdrowego rozwoju formy stymulacji wpływa negatywnie na rozwój ciała, a także mózgu, a tym samym przyszłych zdolności intelektualnych dziecka.
  • mniej czasu spędzonych na czytaniu książek. Te dzieci z dużym prawdopodobieństwem będą miały większe trudności z czytaniem i rozwojem mowy w porównaniu z rówieśnikami, którzy żyją w gospodarstwach domowych o niskim użyciu elektroniki.
  • opóźniony rozwój mowy. Badania podają, że im więcej dziecko, ogląda telewizji, tym bardziej jest zagrożone opóźnieniem rozwoju mowy;
  • niezadowolenie z dotychczas posiadanych rzeczy (podsycane celowo przez reklamy);
  • zanik wrażliwości, znieczulenie na cudzy ból i krzywdę w realnym życiu;
  • krótkowzroczność (patrzenie na dwuwymiarowa płaszczyznę ekranu jest szczególnie niekorzystne dla małych dzieci, których oko jest przystosowane do widzenia trójwymiarowego).

Czy wszystkie dzieci nie powinny oglądać telewizji i grać na tablecie?

Trudności w kontrolowaniu własnego zachowania, emocji, skupienia uwagi, ruchliwości po kontakcie z elektroniką nie dotyczą wszystkich dzieci.

Jednak jeśli Twoje dziecko zachowuje się inaczej po oglądaniu telewizji, to zanim zaczniesz diagnozować autyzm, ADHD, zespół Aspergera czy opóźniony rozwój mowy zastosuj konsekwentne ograniczenia na elektronikę! Może to rodzić bunt, opór, agresję słowną lub czynną w początkowym etapie.

Badania międzynarodowe potwierdzają bezpośredni wpływ przemocy „fabrykowanej” przez media na ilość przemocy w realnym życiu.

Do oglądania telewizji trzeba więc podejść odpowiedzialnie, bo tylko mądre postępowanie rodziców oraz kontrola nad oglądanymi programami może spowodować, że czas spędzony przez dziecko przed odbiornikiem telewizyjnym, nie będzie dla niego czasem straconym, czy też wręcz szkodliwym. W końcu kochamy swoje dzieci i chcemy dla nick jak najlepiej.